Εφημερίδα Λεμεσός

Σπάρος (Diplodous annularis)

Σπάρος

Ο Σπάρος (diplodous annularis) είναι ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των σπαρίδων και έχει στενή συγγένεια με τον σαργό.

Χρώμα: Ο σπάρος έχει γκρι γυαλιστερό χρώμα, μια μαύρη γραμμή στην ουρά και δίπλα στο κεφάλι και κιτρινωπό χρώμα στα κάτω πτερύγια και πάνω από τα μάτια του.

Μήκος: Το μήκος του είναι μέτριο και φτάνει τα 20 εκατοστά, ενώ, το πλάτος του είναι αρκετά μεγάλο.

Μορφολογία: Το σώμα του είναι πλατύ ωοειδές πιεσμένο στα πλευρά. Έχει μέτωπο ελαφρά κυρτό και μικρό στόμα.

Βάρος: Το βάρος του φτάνει μέχρι τα 100 γραμμάρια.

Sea bream sparrow (diplodous annularis) is a fish belonging to the family of sparrows and has a close affinity with the sargos. Color: The shrub has a gray shiny color, a black line on the tail and next to the head, and a yellowish color on the lower fins and over his eyes. Length: Its length is moderate and reaches 20 centimeters, while its width is quite large. Morphology: His body is broad oval pressed to the sides. It has a slightly curved front and a small mouth. Weight: Weight up to 100 grams.

Παλαμιδα-Bonito

Η παλαμίδα είναι επιπελαγικό, μεταναστευτικό είδος, που
κινείται σε κοπάδια από την επιφάνεια μέχρι και 50 μέτρα
βάθος.
Φθάνει τα 90 εκατοστά σε μήκος και τα 8 κιλά σε βάρος, αλλά
συνήθως, δεν ξεπερνά τα 50 εκατοστά σε μήκος και τα 2 κιλά
σε βάρος.
Η παλαμίδα τρέφεται, κυρίως με ψάρια, καλαμάρια και γαρί-
δες, ενώ παρουσιάζει και κανιβαλιστική συμπεριφορά.
Η παλαμίδα αναπαράγεται στα νερά μας από το Μάιο μέχρι
τον Ιούλιο.
Ψαρεύεται με στατικά δίχτυα και περιστασιακά με συρτές.
Δεν είναι λίγες οι φορές που επαγγελματίες ψαράδες συλ-
λαμβάνουν μεγάλες ποσότητες αυτού του είδους σε μια μόνο
καλάδα. Η παλαμίδα έχει αρκετά καλό κρέας, αλλά η τιμή της
στην αγορά είναι χαμηλή, ίσως λόγω του ότι η παραγωγή δεν
είναι σταθερή ολόχρονα και γενικά είναι ένα άγνωστο είδος
στο ευρύ κοινό.
Εκτός από την παλαμίδα S. sarda, υπάρχουν στα νερά μας και
κάποια άλλα είδη με την κοινή ονομασία παλαμίδα, από τα
οποία τα πιο κοινά είναι τα είδη Katsuwonus pelamis, Auxis
rochei και Euthynnus alletteratus.
Η παλαμίδα K. pelamis είναι πελαγικό είδος της ανοιχτής θά-
λασσας, που συχνά παρατηρείται να κυνηγά σε μεγάλα κο-
πάδια, αναταράζοντας την επιφάνεια του νερού. Μπορεί να
φθάσει τα 90 εκατοστά σε μήκος και τα 25 κιλά σε βάρος,
αν και συνήθως δεν υπερβαίνει τα 70 εκατοστά. Τρέφεται
με ψάρια, μαλακόστρακα και κεφαλόποδα και παρουσιάζει,
επίσης, κανιβαλιστική συμπεριφορά. Αναπαράγεται από τον
Απρίλιο μέχρι το Σεπτέμβριο και ψαρεύεται με αφροπαρά-
γαδα και συρτές αφρού. Το κρέας της είναι καλής ποιότητας.
Η παλαμίδα A. rochei είναι επιπελαγικό είδος, που σχηματίζει
μεγάλα κοπάδια από ισομεγέθη ψάρια, συνήθως σε παρά-
κτια νερά, αλλά και στα ανοιχτά, από την επιφάνεια μέχρι
100 μέτρα βάθος. Φθάνει τα 50 εκατοστά σε μήκος, αλλά
συνήθως, δεν ξεπερνά τα 35 εκατοστά. Τρέφεται με ψάρια,
μαλακόστρακα και καλαμάρια. Παρουσιάζει παρατεταμένη
αναπαραγωγική περίοδο, που διαρκεί από το Νοέμβριο μέ-
χρι τον Αύγουστο. Αλιεύεται περιστασιακά με στατικά δίχτυα
και το κρέας της είναι πολύ καλής ποιότητας.
Η παλαμίδα E. alletteratus είναι γενικά παράκτιο είδος, που
το συναντάμε, όμως, και σε ανοιχτά νερά, σε βάθος μέχρι
και 200 μέτρα. Φθάνει τα 120 εκατοστά σε μήκος και τα 17
κιλά σε βάρος. Κινείται, συνήθως, σε κοπάδια και τρέφεται με
ψάρια, κεφαλόποδα, μαλακόστρακα και άλλα. Παρουσιάζει
παρατεταμένη περίοδο αναπαραγωγής, που διαρκεί από τον
Απρίλιο μέχρι το Νοέμβριο. Αλιεύεται με παραγάδια και συρ-
τές αφρού και το κρέας της είναι καλής ποιότητας.

Λιθρίνι

Λυθρίνι 
Καθετή από σκάφος

Η καθετή από σκάφος θεωρείται η καλύτερη μέθοδος ψαρέματος και είναι συνυφασμένη με το λυθρίνι. Για να πιάσουμε το ψάρι της καθετής, λοιπόν, χρειάζεται αόρατη πετονιά τόσο για τη μάνα (βασική πετονιά 0,26 χιλιοστά) όσο και για τα παράμαλλα (πετονιά που δένεται πάνω στη μάνα από 0,22-0,25 χιλιοστά και μήκος 0,60-0,80 εκατοστά). Κατάλληλα αγκίστρια είναι τα μικρά με μικρό στέλεχος, ενώ για βαρίδια χρησιμοποιούμε τύπου καμπάνας για διπλάρι ή τύπου ελιάς περαστό για μονάγκιστρο. Παρά το μικρό του μέγεθος, το λυθρίνι είναι δυνατό ψάρι και απαιτεί υπομονή και προσοχή για να το ανεβάσουμε στη βάρκα και να μην το χάσουμε.

Red snapper

Dedicated from a boat

 

 

The crawler is considered to be the best fishing method and is interwoven with the sausage. In order to catch the fish, we need an invisible line for both the mother (basic line 0,26 mm) and for the parasites (a line that is tied on the mother from 0,22-0,25 mm and length 0, 60-0.80 cm). Appropriate hooks are small with small stem, while for weights we use bell type for double or olive type perforated for single hook. Despite its small size, saliva is a strong fish and requires patience and attention to get it on the boat and not to lose it.

Χάννος-Comber

χάννος

ΧΑΝΝΟΣ Το όνομά του τα λέει όλα, αφού πρόκειται για το πιο απονήρευτο ψάρι της Μεσογείου. Το βρίσκουμε παντού και πάντοτε και δεν χρειάζεται δόλωμα, αφού μπορεί ακόμη και να ρουφήξει ένα γυμνό αγκίστρι.

Μήκος: Το μήκος του χάνου φτάνει μέχρι και τα 20 εκατοστά.

Χρώμα: Κοκκινοπό

Βάρος: -/-

Μορφολογία: Μοιάζει με την πέρκα.

Περιοχές - Εποχή: Ζει ανάμεσα σε βράχους και πέτρες , σε ξέρες κοντά στις ακτές σε βάθος 2 έως και 50 μέτρων.

Τρόποι ψαρέματος: Οι τεχνικές του ψαρέματος του χάνου ποικίλουν, αφού πιάνονται από δίχτυα μέχρι καθετή. Από δόλωμα δεν έχει ιδιαίτερη προτίμηση τρώει τα πάντα.

Comber, is a species of fish in the family Serranidae. It lives in the Mediterranean Sea, the Black Sea and the Atlantic coast from the British Isles to the Cape of Good Hope, including the Azores, Madeira and the Canary Islands. Wikipedia
Scientific name: Serranus cabrilla
Phylum: Chordata
Higher classification: Serranus
Rank: Species
Order: Perciformes

 

Φαγκρι-sea bream

 

Το φαγκρί συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο κοινά είδη, που κατοικούν στους βιότοπους των κυπριακών θα-
λασσών. Είναι βενθικό είδος και ζει, κυρίως, σε περιοχές με καθαρά νερά, βραχώδεις πυθμένες πλούσιους σε
τρύπες, που του παρέχουν κάλυψη και ασφάλεια, ενώ απαντά και σε περιοχές με αμμολασπώδη υποστρώματα.
Νεαρά άτομα του είδους βρίσκουν καταφύγιο σε λιβάδια του θαλάσσιου φανερόγαμου ποσειδώνια (Posidonia
oceanica). Συνήθως, το βρίσκουμε σε βάθος μεταξύ 10 και 80 μέτρων, αν και μπορεί να φτάσει και στα 250 μέτρα.
Νεαρά άτομα του είδους ζουν, κυρίως, σε ρηχά νερά, ενώ τα ενήλικα άτομα προτιμούν μεγαλύτερα βάθη, αν και
κατά τους χειμερινούς μήνες βγαίνουν προς τα έξω, κυρίως λόγω έλλειψης τροφής. Το φαγκρί αρέσκεται στο να
σχηματίζει μικρές αγέλες από άτομα του ίδιου είδους. Το μήκος του, συνήθως, κυμαίνεται από 20 μέχρι 45 εκα-
τοστά, αν και μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 80 εκατοστά και το βάρος του να ξεπεράσει τα 7 κιλά.
Είναι σαρκοφάγο ψάρι και τρέφεται με μικρά ψάρια, μαλάκια και οστρακόδερμα.
Η αναπαραγωγική περίοδος του είδους αρχίζει τον Απρίλιο και ολοκληρώνεται περί τα τέλη Ιουνίου.
Το φαγκρί είναι πρωτόγυνο ερμαφρόδιτο είδος και ωριμάζει σεξουαλικά για πρώτη φορά κατά το τρίτο έτος της
ηλικίας του.
Αλιεύεται με στατικά δίχτυα, παραγάδια, καθετή, συρτή βυθού και πλάνους. Έχει μεγάλη εμπορική αξία, η οποία
αυξάνεται σημαντικά, όσο αυξάνεται το μέγεθός του.
Οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί ορίζουν ως ελάχιστο μέγεθος (ολικό μήκος) αλιείας του φαγκριού στη Μεσόγειο τα
18 εκατοστά.